Δευτέρα 15 Αυγούστου 2016

Ποιμαντορική Εγκύκλιος επί τη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου



Πρός
Τόν ἱερό κλῆρο καί τό φιλόχριστο λαό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«Ἐν τῇ γεννήσει Σου σύλληψις ἄσπορος, ἐν τῇ κοιμήσει Σου νέκρωσις ἄφθορος, θαῦμα ἐν θαύματι διπλοῦν συνέδραμε Θεοτόκε...»
(Κάθισμα τοῦ Ὄρθρου)


Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

    Ἡ Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου πού ἑορτάζουμε σήμερα, εἶναι ἡ μεγαλύτερη θεομητορική ἑορτή. Τοῦτο, γιατί ἐπιστεγάζει ὅλη τήν ἁγία ζωή Της. Μέ τήν ἔναρξη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους τόν μήνα Σεπτέμβριο  τιμοῦμε τή Γέννηση, ἀκολουθοῦν τά Εἰσόδιά Της στόν Ναό, ἡ Ὑπαπαντή, ὁ Εὐαγγελισμός καί κλείνει ὁ κύκλος μέ τήν ἐκδημία Της, κατά τόν μήνα Αὔγουστο. Ἡ Παναγία μας ἔφυγε ἀπ’ αὐτήν τήν ζωή μέ θαυμαστό τρόπο. Ὑπάκουσε βέβαια καί ἡ Ἴδια στούς νόμους τῆς φύσεως καί πέθανε ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Στήν Ἐξόδιο Ἀκολουθία Της συμμετέχει ὅλη ἡ γῆ, μέ τούς ἁγίους Ἀποστόλους νά «συναθροίζονται ἐκ περάτων» τοῦ κόσμου∙ συμμετέχει μαζί καί ὁ Οὐρανός. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ Υἱός καί Θεός Της, Τήν ὑποδέχεται καί παραλαμβάνει Τήν παναγία Ψυχή της, ὅπως ἄλλωστε Τόν  εἶχε παρακαλέσει καί ἐμεῖς ψάλλουμε τώρα καί δεκαπέντε ἡμέρες: «Καί Σύ Υἱέ καί Θεέ μου,  παράλαβέ μου τό πνεῦμα».

    Ἡ μεταμόρφωση τῆς Κτίσης ἄρχισε ἀπό τή στιγμή πού ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ παρουσιάσθηκε στήν Παρθένο Μαρία καί Τῆς ἀνακοίνωσε τήν Σάρκωση τοῦ Χριστοῦ, προκειμένου νά ἀρχίσει ἡ διαδικασία τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου. Ἡ Παναγία κλήθηκε ἀπό τόν Θεό, λόγῳ τῆς καθαρότητας τῆς καρδιᾶς Της καί τῆς ἁγιότητας τῆς ζωῆς Της. «ἡ δι’ ὑπερβάλλουσαν καθαρότητα, τῆς ἀϊδίου οὐσίας δοχεῖον γεγενημένη» (Ὕμνος Ἑσπερινοῦ). Ὑπακούοντας στή Θεία κλήση, δήλωσε σεμνά τό «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ῥῆμα σου» (Λκ. 1, 38). Ἡ ἁγνότητα καί ἁγιότητα τῆς Θεοτόκου ἐπιβεβαίωσε καί τόνισε τήν ἀληθινή ζωή τήν ὁποία βίωσε στή σχέση της μέ τόν Θεό. Γέννησε τόν Χορηγό τῆς Ζωῆς, τόν Ἕνα μέσῳ τοῦ Ὁποίου δημιουργήθηκαν ὅλα τά πράγματα, τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ ὁ ὁποῖος φανέρωσε τή δύναμη τῆς Θείας Ζωῆς ἐπί τοῦ θανάτου. Σήμερα, τιμοῦμε ἀκριβῶς αὐτό ψάλλοντας: «Ζωῆς ὑπάρξασα τέμενος, ζωῆς τῆς ἀϊδίου τετύχηκας∙ διά θανάτου γάρ, πρός τήν ζωήν μεταβέβηκας, ἡ τήν ζωήν τεκοῦσα τήν ἐνυπόστατον (Ὕμνος τοῦ Ὄρθρου).

Ἀγαπητοί μου,
      Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἱερουργώντας ἐπαναλαμβάνει τόν Ὅρο τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου: «Ὁμολογοῦμεν τήν Ἁγίαν Παρθένον Θεοτόκον». Τήν ἴδια ὁμολογία διακηρύσσουμε ὅλοι, Κλῆρος καί λαός, στή σημερινή ἑορτή, πού δέν εἶναι ἕνα ἁπλό πανηγύρι, ἀλλά μιά σύνοψη τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Οἰκονομίας. Τιμοῦμε τήν Παναγία, πού εἶναι ἡ κιβωτός τῆς Νέας ∆ιαθήκης, «Τήν κατά ἀνατολάς κεκλεισμένην Πύλην», Ἐκείνη πού ἀνακεφαλαιώνει τά ἐπίγεια καί τά οὐράνια. Ἐκείνη πού ἐκκλησιοποιεῖ τόν κόσμο, Τήν ὡραιοτάτη, πού πραγματώνει ἀπόλυτα τήν ὡραιότητα τῆς δημιουργίας. Τήν Παναγία, παρακαλοῦμε, ὡς «ἀκοίμητον ἐν πρεσβείαις», νά μήν μᾶς ἐγκαταλείψει ποτέ. Τιμοῦμε Ἐκείνη πού νίκησε τίς συνέπειες τῆς πτώσεως, ἔχει τήν δύναμη νά μεταστρέφει τό πέλαγος τῶν θλίψεων,  τήν ὀδύνη τῶν πειρασμῶν καί τά ἀδιέξοδα τῶν κρίσεων τοῦ κόσμου σέ πολύτιμες ἐμπειρίες, χρήσιμες στήν πορεία τῆς ἐν Χριστῷ τελείωσής μας.     
   Εἴθε νά δοξάζουμε, νά τιμοῦμε καί νά εὐχαριστοῦμε τόν Τριαδικό Θεό γιά τήν Θεοτόκο καθώς ἑορτάζουμε τήν Κοίμησή της, νά ἀνακαλύπτουμε σέ Ἐκείνη τήν ἀληθινή μαρτυρία πίστεως, ἡ ὁποία ἀνανεώνει τήν ἐλπίδα μας, φέρνει στηρίγματα στούς ἀγῶνες μας, καί μᾶς ἐξασφαλίζει τήν ὑπέροχη καί Αἰώνια ζωή, τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Μετά πολλῆς ἀγάπης καί εὐχῶν

Ὁ Μητροπολίτης σας


+ Ὁ Νικαίας Ἀ λ έ ξ ι ο ς

Κυριακή 14 Αυγούστου 2016

Η Ερμηνεία της Εικόνας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.


Η Παναγία μας, η Θεοτόκος Μαρία, η μητέρα του Ιησού Χριστού, ως άνθρωπος, έφυγε από τον κόσμο αυτό. Οι πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί γιορτάζουμε με ιδιαίτερη λαμπρότητα το γεγονός αυτό, του θανάτου της· όμως δεν το λέμε «θάνατο» αλλά κοίμηση. Έτσι, στις 15 Αυγούστου γιορτάζουμε την Κοίμηση της Θεοτόκου. Και όχι μόνο αυτό· όπως ακούμε και στον συναξαριστή του όρθρου της μέρας αυτής, τιμούμε τη μετάστασή της. Για να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό, ας παρακολουθήσουμε μια από τις παραδόσεις που έχουν σχέση με την Κοίμηση της Παναγιάς μας:

«Οι Απόστολοι μετέφεραν το σώμα της Παναγίας στη Γεθσημανή και το εναπέθεσαν μέσα σε τάφο θολωτό, όπως αυτός που βλέπουμε στην εικόνα της ανάστασης του Λαζάρου, επειδή αυτά είναι τα ταφικά έθιμα των Εβραίων. Από τους Αποστόλους, ένας απουσίαζε, ο Θωμάς.

Είχαν περάσει τρεις μέρες από τον ενταφιασμό της Θεοτόκου, όταν ένα σύννεφο άρπαξε τον Θωμά και τον απόθεσε κοντά στον τάφο. Από κει είδε την Θεοτόκο ν΄ ανεβαίνει στον ουρανό και φώναξε:

– Παναγία μου, πού πας;

Τότε η Παναγία έβγαλε τη ζώνη της και του την έδωσε· μετά εξαφανίστηκε από μπροστά του. Τότε ο Θωμάς άρχισε να παρακαλεί τους άλλους Αποστόλους να τραβήξουν τον λίθο που έφραζε το μνήμα της Θεοτόκου, για να προσκυνήσει κι αυτός το σώμα της, να την αποχαιρετίσει.

Πράγματι, οι Απόστολοι άνοιξαν το μνήμα κι έμειναν άφωνοι! Μόνο το σάβανο που σκέπαζε το σώμα της είδαν μπροστά τους. Ο Χριστός είχε πάρει κοντά του και το σώμα της Παναγίας μητέρας Του».

Αυτό είναι το γεγονός της Μετάστασης της Θεοτόκου, που γιορτάζουμε σήμερα και σε όλους είναι γνωστό ως Κοίμηση.

Η εικόνα που προσκυνούμε σήμερα, όπως και πολλές εικόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, κρύβει κάποιους συμβολισμούς.


Στο κέντρο της κυριαρχεί η Παναγία μας ξαπλωμένη, σαν να κοιμάται. Τα μάτια της είναι κλειστά και το πρόσωπό της γαλήνιο. Ακριβώς από πάνω της βρίσκεται ο Υιός της, που κρατάει την ψυχή της μητέρας του, που παριστάνεται ως φασκιωμένο μωρό. Όπως συμβαίνει στις κηδείες, υπάρχει ένα κερί αναμμένο, ενώ ο κορυφαίος των Αποστόλων, ο Πέτρος, θυμιατίζει. Το σώμα της Θεοτόκου το περιτριγυρίζουν οι Απόστολοι, οι οποίοι έχουν μαζευτεί απ΄ όλα τα πέρατα της Οικουμένης. Σε κάποιες εικόνες υπάρχει η παράστασή τους, που τους δείχνει να μεταφέρονται πάνω σε σύννεφα. Πίσω από τους Αποστόλους εικονίζονται Πατέρες της  Εκκλησίας. Αυτοί δεν βρίσκονταν μπροστά εκείνη την ώρα, αφού έζησαν σε μεταγενέστερα χρόνια· όμως αγιογραφούνται, επειδή έγραψαν λόγους και τροπάρια γι΄ αυτήν. Οι Άγγελοι περιβάλλουν τον Χριστό και την ψυχή της Παναγίας. Δεν χρωματίζονται, επειδή είναι άυλοι. Χρωματίζονται μόνο τα Εξαπτέρυγα, που βρίσκονται ως προπομποί της άγιας ψυχής προς τον Ουρανό, προς τα Άγια. Ψηλά στην εικόνα εικονίζονται δύο Άγγελοι. Κρατούν ανοιχτές τις πόρτες του Παραδείσου, για να εισέλθει αυτή που είναι τιμιότερη απ΄ όλους τους Αγγέλους.

Παρασκευή 12 Αυγούστου 2016

Πάσχα του Καλοκαιριού - Το πέρασμα μας.


Είναι χιλιοειπωμένο και μυριογραμμένο ότι,η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ονομάζεται και «Πάσχα του καλοκαιριού».Γιατί όμως; έχει σιγουρα τις ομοιότητες της με αυτό που ζήσαμε προ μηνών.

Πάσχα σημαίνει (ως γνωστό) πέρασμα. Είναι δηλαδή η γιορτή, άλλη μια ευκαιρία να ανανεώσουμε τις πνευματικές μας δυνάμεις, ώστε να τολμήσουμε την φυγή μας από τα μίζερα και χαμερπή και να καταφύγουμε στα χαρούμενα και αισιόδοξα. Χωρίς αυτό να φέρει τον ωχαδελφισμό, την παραίτηση, την μοιρολατρεία ή την απογοήτευση.

Δεν είμαστε οι χαζοχαρούμενοι της κοινωνίας, αλλά οι ελπιδοφόροι της Εκκλησίας. Ποιές είναι οι ομοιότητες των δύο περασμάτων;

Και τα δύο έχουν ανάλογη νηστεία, ως μέσον εγκράτειας και ποτέ ως βασανιστήριο και αφορμή να καταστήσουμε πεινασμένους τους χριστιανούς. Το μέτρο στα φαγητά, θα είναι αφορμή να βάλουμε μέτρο, μέχρι εκμηδενισμού, στις αστοχίες, μας και στις αδυναμίες μας, μία απ΄αυτές μπορεί να είναι και το φαγητό, πρώτα ως ποσότητα και ύστερα ως ποιότητα.

Ύστερα έχει πλούσια υμνολογία, όπως και η Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Οι παρακλητικοί κανόνες, ο μικρός και ο μεγάλος, δεν είναι απλά θαυμάσια μελωδήματα πλούσιων νοημάτων, αλλά η εγκάρδια και πολυσπάρακτη προσευχή των χριστιανών, ιδίως εκείνων που τα κύματα της ζωής τους χτυπούν ανελέητα και βασανιστικά.

Αποκορύφωμα της περιόδου που αρχίζει την 1η Αυγούστου είναι η 15η. Είναι τότε που θα ψάλουμε και τα Εγκώμια, σαν μια άλλη Μεγάλη Παρασκευή.Είναι ο επιτάφιος θρήνος για την Θεοτόκο,από τα παιδιά Της, επειδή φαίνεται ότι Την χάνουν.

Ο Κύριος θα διαψεύσει όλους, και θα τους χαροποιήσει ταυτόχρονα. Θα παραλάβει την ψυχή Της και το Σώμα Της θα μεταστεί στον ουρανό -κατά την εκκλησιαστική διδασκαλία και γραμματεία-. Υπάρχει ζώσα και πρεσβεύουσα για όλους μας.

Επιπλέον, η γιορτή έχει απόδοση-τέλος, σε εννέα ημέρες όμως. Είναι η ημέρα που έχει τα ίσα με την κυριώνυμο εορτή, όπως συμβαίνει με την Ανάσταση του Κυρίου.

Υπάρχει και μία αντίθεση στις δύο γιορτές, πάσχα της άνοιξης και πάσχα του καλοκαιριού. Στην μεν πρώτη περίπτωση μία θεομητορική γιορτή κάνει το ποικιλόμορφο διάλειμμα της όλης κατανυκτικής περιόδου,ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, ενώ στο πάσχα που θα ζούμε το καλοκαίρι έρχεται η δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ως στάση για υπόμνηση, ότι όλων τελικός στόχος και σκοπός ζωής είναι η μεταμόρφωση όλων, από το καλό στο καλύτερο, με τέλος το άριστο,την Βασιλεία Του.

Δεν είναι η Σωτηρία μας, μόνο ο Ιησούς σώζει. Σίγουρα είναι εκείνη που πρεσβεύει προσευχητικά για την σωτηρία μας. Στην πλούσια υμνολογία των ημερών έχει Εκείνη σπουδαία θέση,ως απαντήσεις στα θαύματα και ως άλλες μία αποδείξεις ότι ζει. Οι άλλοι θα βρίσκονται στην πλάνη της μαριολατρείας, η της διαστρεύλωσης, μέχρι απόρριψης.

Δεν είναι το τέλος της ζωής μας, αλλά μας βοηθά έμπρακτα στο ποθητό και σωτήριο πέρασμά μας. Μας χειραγωγεί με τις δεήσεις Της ενώπιον του Κυρίου μας, προκειμένου να συγχωρεθούμε και να λυτρωθούμε.

Μας υπενθυμίζει με την Κοιμησή Της ότι, εκεί που φαίνεται ότι υπάρχει και μας περιμένει ένα τέλος, στήν ουσία βιώνουμε μια αρχή, χαρμόσυνη και αιώνια. Καλό δεκαπενταύγουστο λοιπόν, καλή Παναγιά!

του Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομου Χρυσόπουλου

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2016

Θαύμα της Παναγίας Παραμυθίας



—Πάρτε αυτήν την εικόνα στην Ελλάδα, για ευλογία.
—Που να την έχω εγώ την εικόνα, Γερόντισσα, στο σπίτι μου;
—Πάρτε την στην Ελλάδα και η Παναγία θα σας δείξει που θέλει να μείνει.
Αυτά είπε η Γερόντισσα Θαβωρία στην κ. Κατερίνα από την Θεσσαλονίκη, όταν η τελευταία επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους.
 Γερόντισσα Θαβωρία, μία ευλαβέστατη μοναχή της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Όρος Θαβώρ, με το λιγοστό φως των ματιών της αγιογράφησε την εικόνα της Παναγίας Παραμυθίας και την δώρησε στο προσκύνημα της Παναγίας στην Ναζαρέτ. Εκεί η εικόνα επετέλεσε πολλά θαύματα ακόμη και σε μουσουλμάνους. Η Γερόντισσα όμως έλαβε την πληροφορία μέσα της να την στείλει στην Ελλάδα για ευλογία. Πράγματι, η εικόνα έφθασε στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 2012 και πήγαινε από σπίτι σε σπίτι, όπου σκορπούσε την παρηγοριά και θεράπευε τους ανθρώπους που είχαν ανάγκη.
Το γεγονός το πληροφορήθηκε και η Καθηγουμένη του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίου Γεωργίου και Παναγίας Παραμυθίας Ανύδρου Γερόντισσα Ιωάννα και ζήτησε από την κ. Κατερίνα να πάρει και στο Μοναστήρι την εικόνα για ευλογία. Η κ. Κατερίνα ανταποκρίθηκε στην παράκληση της Γερόντισσας και έφερε την εικόνα στο Μοναστήρι για λίγες μέρες στο πανηγύρι της Μονής στις 21 Ιανουαρίου του 2013. Την ημέρα που ήταν προγραμματισμένο να επιστρέψει η εικόνα στην Θεσσαλονίκη και την ώρα που κατεβάζανε οι μοναχές την εικόνα από τα κελλιά στην εκκλησία συνέβη το εξής θαυμαστό γεγονός. Χιλιάδες πουλιά, αμέτρητα πουλιά, συγκεντρώθηκαν και πετούσαν χαρούμενα ακριβώς πάνω από τη Μονή.
Κατά διαστήματα χωρίζονταν σε κοπάδια και κατέβαιναν στις ρεματιές, στα χωράφια και στους ελαιώνες της περιοχής και μετά από λίγο όλα μαζί πάλι συγκεντρώνονταν πάνω από το Μοναστήρι και συνέχιζαν το χαρούμενο πέταγμά τους, σαν ενα αόρατο χέρι να τα κατηύθυνε. Ήταν κάτι το καταπληκτικό και ανερμήνευτο μια που βρισκόμασταν στην καρδιά του χειμώνα και δεν μπορεί να γίνει λόγος για αποδημητικά πουλιά. Όταν μάλιστα η εικόνα έφθασε μπροστά στην εκκλησία, όλα εκείνα τα πουλιά έπεσαν στο έδαφος μέσα στους κήπους και στα παρτέρια της Μονής για να προσκυνήσουν την Μητέρα του Κυρίου. Το φαινόμενο, που δεν είχε το προηγούμενό του ούτε επαναλήφθηκε κατόπιν, ήταν ένα σημάδι για την ευλογία που θα ακολουθούσε.
Όταν το απόγευμα ήρθε η κ. Κατερίνα να παραλάβει την εικόνα και πληροφορήθηκε το θαύμα με τα πουλιά, ήχησαν στ’ αυτιά της τα λόγια της Γερόντισσας Θαβωρίας.
—Πάρτε την εικόνα στη Ελλάδα και η Παναγία θα σας δείξει που θέλει να μείνει.
Δεν χωρούσε αμφιβολία· το μοναστήρι ήταν το σπίτι της και εκεί ήθελε η Παναγία να μείνει· και έμεινε.
Από τότε η Ιερά Μονή πλουτίζεται και με δεύτερο θαυματουργό αντίγραφο της Παναγίας Παραμυθίας προς μεγάλη χαρά της Γερόντισσας Θαβωρίας.
Πηγή: Θεοδρομία, Τριμηνιαία Έκδοση Ορθοδόξου Διδαχής, Έτος ΙΣΤ΄, Τεύχος 1, σελ.11-12,  Ιανουάριος – Μάρτιος 2014,  www.theodromia.gr

Σάββατο 6 Αυγούστου 2016

Λόγος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος - Αγίου Λουκά του Ιατρού.


Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυ­ρίου μας Ιησού Χριστού:

«Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, απ' εμαυτού ου λα­λώ. ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πι­στεύετέ μοι ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11).

Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, του αρχισυναγώγου, τον γιο της χήρας της Ναΐν, ακόμα και τον Λάζαρο, ο οποίος ήταν στον τάφο τέσσερεις ολόκληρες ημέρες. Με ένα λόγο του μόνο επιτίμησε τους ανέμους και τα κύματα της λίμνης Γεννησαρέτ και έγινε απόλυτη γαλήνη. Με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς γυναίκες και παιδιά, και με τέσσερα ψωμιά τέσσερεις χιλιάδες.

Ας θυμηθούμε πως κάθε μέρα θεράπευε τους ασθενείς, γιατρεύοντας κάθε είδους ασθένεια, έδιωχνε τα πονηρά πνεύματα από τους δαιμονιζομένους. Πως ξαναέδινε την όραση στους τυφλούς και την ακοή στους κουφούς με ένα μόνο άγγιγμά του. Δεν φτάνουν αυτά;

Όλα αυτά όμως δεν ήταν αρκετά για τους ανθρώπους οι οποίοι τον ζήλευαν, για τους ανθρώπους για τους οποίους ο μέγας προφήτης Ησαΐας είπε:

«Ακοή ακούσετε και ου συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ίδητε. επαχύνθη γαρ η καρδία του λαού τούτου, και τοις ωσί βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν, μήποτε ίδωσι τοις οφθαλμοίς και τοις ωσίν ακούσωσι και τη καρδία συνώσι και επιστρέψωσι, και ιάσομαι αυτούς» (Ματθ. 13, 14-15).

Σε όλα αυτά, τα οποία όμως δεν ήταν αρκετά για τους βαρήκοους ανθρώπους και με τα συσκοτισμένα μάτια, πρόσθεσε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το μέγα θαύμα της Μεταμορφώσεώς Του στο όρος Θαβώρ. Σ' αυτόν, που έλαμψε με ένα εκθαμβωτικό θείο φως, εμφανίστηκαν οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, ο Μωυσής και ο Ηλίας και προσκύνησαν τον δημιουργό του νόμου. Με φόβο και τρόμο έβλεπαν το θαυμαστό αυτό θέαμα οι εκλεκτοί απόστολοι Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης. Και μετά από τη νεφέλη, που τους σκέπασε, ακούστηκε η φωνή του Θεού:

«Ούτος εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα. αυτού ακούετε» (Ματθ. 17, 5).

Οι άγιοι απόστολοι κήρυξαν σ' όλο τον κόσμο, ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι «αληθώς, του Πατρός το απαύγασμα».

Ο κόσμος ολόκληρος, όταν το άκουσε, θα έπρεπε να γονατίσει μπροστά στον Κύριο Ιησού Χριστό και να προσκυνήσει τον Αληθινό Υιό του Θεού.

Θα έπρεπε η εμφάνιση στο Θαβώρ των δύο πιο μεγάλων προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και η προσκύνηση του Κυρίου Ιησού Χριστού κατά την μεταμόρφωσή του, να κλείσει για πάντα τα βδελυρά χείλη των γραμματέων και των φαρισαίων, οι οποίοι μισούσαν τον Κύριο Ιησού και τον θεωρούσαν παραβάτη του νόμου του Μωυσή. Αλλά και μέχρι σήμερα δεν πιστεύουν οι Εβραίοι ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας.

Όχι μόνο οι Εβραίοι δεν τον πιστεύουν, αλλά και για πολλούς χριστιανούς όλο και περισσότερο θαμπώνει το θείο φως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ακόμα μικρότερο γίνεται το μικρό ποίμνιο του Χριστού για το οποίο το θείο φως του Χριστού λάμπει με την ίδια δύναμη με την οποίαν έλαμψε στους αποστόλους Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη τότε στο όρος Θαβώρ.

Όμως να μην απελπιζόμαστε, επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είπε:

«Μη φοβού το μικρόν ποίμνιον. ότι ευδόκησεν ο πατήρ υμών δούναι υμίν την βασιλείαν» (Λκ. 12, 32).

Η απιστία μεταξύ των λαών έλαβε ανησυχητικές διαστάσεις και το φως του Χριστού επισκιάστηκε από το σκοτεινό νέφος της αθεΐας. Σήμερα πιο συχνά από ποτέ ενθυμούμαστε το φοβερό λόγο του Χριστού:

«Πλην ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λκ. 18, 8).

 Να μην απελπιζόμαστε όμως, επειδή Εκείνος, λέγοντας για τα σημεία της δευτέρας παρουσίας του, είπε:

«Αρχομένων δε τούτων γίνεσθαι ανακύψατε και επάρατε τας κεφάλας υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υ­μών» (Λκ. 21, 28).

 Να είναι, λοιπόν, η ζωή σας τέτοια ώστε την φοβερή ημέρα της Κρίσεως να μπορέσουμε να σηκώσουμε το κεφάλι μας και όχι να το σκύψουμε βαθειά απελπισμένοι. Αμήν.

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2016

Τα τριακόσια ονόματα της Παναγία

Στων  Ελλήνων όλες τις κοινότητες στην εορτή της Παναγίας γίνονται μεγάλα πανηγύρια και μαζεύονται σ’ αυτά όλοι, από όπου κι αν ζουν, από κάθε μέρος του πλανήτη. Η πίστη, η αγάπη, η γόνιμη σκέψη και η εφευρετικότητα όχι μόνο των καλλιτεχνών και των λογίων, αλλά και του απλού πιστού λαού προς  την Παναγία φαίνεται και από τις επωνυμίες που της έχουν δώσει, που ξεπερνούν  τις τριακόσιες και που μπορούν να χωριστούν σε οκτώ κατηγορίες.


Από την παράσταση της Παναγίας στην εικόνα. Τέτοια ονόματα είναι της Βρεφοκρατούσας, της Γλυκοφιλούσας, της Γαλακτοτροφούσας, της Πλατυτέρας των Ουρανών, της Οδηγήτριας, της Εσφιγμένης και άλλα. Είναι ακόμη το επίθετο «Δεξιοκρατούσα», ή «Δεξιά», όταν κρατάει τον Χριστό στο δεξί της χέρι και όχι προς το μέρος της καρδιάς της. Ακόμη «Μεγαλομμάτα», όταν ο εικονογράφος έχει ιστορήσει την Παναγία με μεγάλα μάτια. Υπάρχουν και ονόματα που συνδυάζονται με μιαν ιερή ιστορία. Λ.χ. Το όνομα της Εικόνας «Αξιον Εστί», που είναι θησαυρισμένη στο Ναό του Πρωτάτου, στις Καρυές του Αγίου Όρους και πήρε το όνομα από  το θαύμα που επιτελέσθηκε από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ. Κατά την Παράδοση ο Αρχάγγελος έψαλε τον γνωστό ύμνο «Αξιον εστίν..» σε πλάκα και έγινε άφαντος. Επίσης το επίθετο «Τριχερούσα» το πήρε η εικόνα  από το ότι υπάρχει σ’ αυτήν ένα τρίτο χέρι, που συμβολίζει το θαύμα που συνέβη στον υμνητή και δογματίσαντα για την Παναγία Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό. Το δεξί χέρι του το έκοψαν Μουσουλμάνοι και θαυματουργικά αποκαταστάθηκε. Η Παναγία η «Εσφαγμένη» ονομάστηκε έτσι γιατί κατά την Παράδοση μοναχός θύμωσε μαζί της και με μαχαίρι κτύπησε την εικόνα της Παναγίας στο πρόσωπο. Τότε από την εικόνα άρχισε να τρέχει αίμα, ενώ ο μοναχός τυφλώθηκε και έκανε ως τρελός. Ο μοναχός ζήτησε συγγνώμη και συγχωρήθηκε, αλλά το χέρι που κτύπησε την Παναγία τιμωρήθηκε, αφού έμεινε άλυωτο μετά τον θάνατο του μοναχού. Υπάρχει ακόμη η Παναγία η » Πυροβοληθείσα», στη Μονή Βατοπεδίου, αφού την εικόνα της  την κτύπησαν με όπλο Τούρκοι. «Σφαγμένη» είναι και η εικόνα της Παναγίας της Πορταϊτισσας, της Μονής Ιβήρων, που ονομάστηκε έτσι με το θαύμα  που έκανε η Παναγία, να φανερώσει τη θέληση της να παραμείνει στην είσοδο της Μονής ως θυρωρός, για να την προστατεύει…

Από τον τόπο της. Ετσι υπάρχει η Παναγία η Αθηνιώτισσα, η Βουρλιώτισσα, η Κυκκώτισσα, η Καστριώτισσα, η Κάμπου, η Πυργιανή, η Εγκλειστριανή ( από τη Μονή του Οσίου Νεοφύτου του Εγκλείστου στην Κύπρο), η Σπηλιανή, η Μεγαλοσπηλαιώτισσα ( του Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων), η Τουρλιανή, η Θαλασσινή, η Καλαμού, η Καμινιώτισσα, η Βλαχερνίτισσα, η Ολυμπιώτισσα, η Σουμελιώτισσα, η Πλατανιώτισσα, η Καταπολιανή, η Χοζοβιώτισσα ( στην Αμοργό από τη Μονή Χοζεβά των Αγίων Τόπων), η Νεαμονήτισσα της Χίου, η Παμμακάριστος ( από τη Μονή της Κωνσταντινούπολης), η Αγία Σιών, η Μακεδονίτισσα στη Λευκωσία, η Έλωνη, η Τροοδίτισσα, η Κυκκώτισσα, η Μαλεβή ( από το όρος Πάρνων, που λέγεται και Μαλεβός), των Χαλκέων (χαλκουργών) στη Θεσσαλονίκη, η Αμπελακιώτισσα στη Θεσσαλία.
Από την τεχνοτροπία του Ναού της. Τέτοια επίθετα είναι η Θολοσκέπαστη, η Μολυβδοσκέπαστη, η Πελεκητή, η Κρεμαστή, η Μαρμαριώτισσα.

Από το όνομα του κτίτορα του Ναού ή της Μονής της. Τέτοια επίθετα είναι Παναγία η Παχειά, η Γλυκειά ( από το επίθετο Γλυκύς), η Περλιγκού, η Λυκοδήμου, η Κοροβιλιά, η Καπνικαρέα.
Από τον μήνα που εορτάζεται η Παναγία: Σοτομπριανή, Βρεχούσα, Αυγουστιανή και Δεκαπεντούσα, Τριτιανή, Μεσοσπορίτισσα, Βροντού, Ακαθή ( από τον Ακάθιστο Ύμνο).

Από τα θαύματα της Παναγίας: Γοργοϋπήκοος, Ελεούσα, Ελεήστρα, Γιάτρισσα, Θεραπεία, Αιματούσα ή Γαιματούσα ( σταματά την αιμορραγία), Υγεία, Υπακοή, Ψυχοσώστρα, Παραμυθία, Παρηγορήτρα, Παυσολύπη, Φανερωμένη,  Μυροβλύτισσα.

Εγκωμιαστικά από την έξαρση της αγάπης των πιστών. Συνήθως χρησιμοποιείται επίθετο με πρώτο συνθετικό τον χρυσό: Χρυσοκελλαριά, Χρυσοσπηλιώτισσα, Χρυσοπηγή, Χρυσογαλούσα, Χρυσοποδαρίτισσα,  Χρυσοχεριά… Υπάρχουν όμως και άλλα, όπως Αγγελόκτιστη, Αερινή, Αναφωνήτρα, Επίσκεψις, Παντάνασσα, Τρανή, Χιλιαρμενίτισσα, Ανθοφορούσα, Ασπροφορούσα.
Αυτά που τις έδωσαν οι Υμνογράφοι της Εκκλησίας. Κυρίως προέρχονται από τον Ακάθιστο Ύμνο: Αμόλυντος, Υψηλοτέρα, Καθέδρα, Κλίμαξ, Σκέπη, Πόλη, Παράκλησις, Επίσκεψις, Καταφυγή, Κεχαριτωμένη, Χώρα του Αχώρητου, Όρος Αλατόμητον, Ρόδο το Αμάραντον, Αρουρα Βλαστάνουσα και άλλα.   

Λειτουργικό Πρόγραμμα 15Αυγούστου 2016


ΙΕΡΕΣ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ: 

Καθημερινά από Κυριακή έως Παρασκευή στις 6.30 το απόγευμα η Ακολουθία του Εσπερινού και των Παρακλήσεων προς την Θεοτόκο. (Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή η Μικρή Παράκληση και Κυριακή, Τρίτη, Πέμπτη η Μεγάλη). 

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Δευτέρα 1/8, Η Πρόοδος του Τ. Σταυρού
Σάββατο 6/8, ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΙΣ.ΧΡ
Κυριακή 7/8
Σάββατο 13/8
Κυριακή 14/8
Δευτέρα 15/8 ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 

Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΚΩΜΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ

Την Κυριακή 14/8 στις 6.30 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας της εορτής και στην συνέχει θα ψάλλούν τα εγκώμια προς την Υπεραγία Θεοτόκο ενώπιον του ιερού αυτής Επιταφίου.