Ο Βίος του Μεγάλου Βασιλείου

Ο Μέγας Βασίλειος  γεννήθηκε το 329 μ.Χ., κατ' άλλους το 330 μ.Χ., στη Νεοκαισάρεια του Πόντου και μεγάλωσε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας.  Είχε 8 αδέρφια, 3 αγόρια και πέντε κορίτσια. Από τα 4 αγόρια τα 3 αγόρια έγιναν επίσκοποι (ο Βασίλειος Καισαρείας, ο Γρηγόριος Νύσσης και ο Πέτρος Σεβάστειας) και το ένα μοναχός (ο Ναυκράτιος). Από τις 5 αδερφές του η πρώτη, και συγχρόνως το πιο μεγάλο παιδί της οικογένειας, η Μακρίνα, έγινε μοναχή. Οι γονείς του Βασίλειος (και αυτός), που καταγόταν από την Νεοκαισάρεια του Πόντου και Εμμέλεια, που καταγόταν από την Καππαδοκία, αν και κατά κόσμον ευγενείς και πλούσιοι, είχαν συγχρόνως και ακμαιότατο χριστιανικό φρόνημα. Αυτοί μάλιστα έθεσαν και τις πρώτες -καθοριστικής σημασίας- πνευματικές βάσεις του Αγίου.

Με εφόδιο αυτή τη χριστιανική ανατροφή, ο Βασίλειος αρχίζει μια καταπληκτική ανοδική πνευματική πορεία. Έχοντας τα χαρίσματα της ευστροφίας και της μνήμης, κατακτά σχεδόν όλες τις επιστήμες της εποχής του. Και το σπουδαιότερο, κατακτά τη θεία θεωρία του Ευαγγελίου, που την κάνει αμέσως πράξη με την αυστηρή ασκητική ζωή του.

Ας αναφέρουμε όμως, περιληπτικά, την πορεία των δραστηριοτήτων του. Μετά τις πρώτες του σπουδές στην Καισαρεία και κατόπιν στο Βυζάντιο, επισκέφθηκε, νεαρός ακόμα, την Αθήνα, όπου επί τέσσερα χρόνια συμπλήρωσε τις σπουδές του, σπουδάζοντας φιλοσοφία, ρητορική, γραμματική, αστρονομία και ιατρική, έχοντας συμφοιτητές του τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό (τον θεολόγο) και τον Ιουλιανό τον Παραβάτη.

Από την Αθήνα επέστρεψε στην Καισαρεία και δίδασκε την ρητορική τέχνη. Αποφάσισε όμως, να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή και γι' αυτό πήγε στα κέντρα του ασκητισμού, για να διδαχθεί τα της μοναχικής πολιτείας στην Αίγυπτο, Παλαιστίνη, Συρία και Μεσοποταμία. Όταν επέστρεψε, αποσύρθηκε σε μια Μονή του Πόντου, αφού έγινε μοναχός, και ασκήθηκε εκεί με κάθε αυστηρότητα για πέντε χρόνια (357 - 362 μ.Χ.). Ήδη τέλεια καταρτισμένος στην Ορθόδοξη Πίστη, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Καισαρείας Ευσέβιο. Ο υποδειγματικός τρόπος της πνευματικής εργασίας του δεν αργεί να τον ανεβάσει στο θρόνο της αρχιεροσύνης, διαδεχόμενος τον Ευσέβιο στην επισκοπή της Καισαρείας (370 μ.Χ.). Με σταθερότητα και γενναίο φρόνημα, ως αρχιερέας έκανε πολλούς αγώνες για την Ορθόδοξη Πίστη. Με τους ορθόδοξους λόγους που συνέγραψε, κατακεραύνωσε τα φρονήματα των κακοδόξων.

Στους αγώνες του κατά του Αρειανισμού αναδείχτηκε αδαμάντινος, ούτε κολακείες βασιλικές του Ουάλεντα (364 - 378 μ.Χ.), που πήγε αυτοπροσώπως στην Καισαρεία για να τον μετατρέψει στον Αρειανισμό, ούτε οι απειλές του Μόδεστου μπόρεσαν να κάμψουν το ορθόδοξο φρόνημα του Αγίου. Υπεράσπισε με θάρρος την Ορθοδοξία, καταπλήσσοντας τον βασιλιά και τους Αρειανούς. Ακόμα, αγωνίστηκε κατά της ηθικής σήψεως και επέφερε σοφές μεταρρυθμίσεις στο μοναχισμό.

Η δε υπόλοιπη ποιμαντορική δράση του, υπήρξε απαράμιλλη, κτίζοντας την περίφημη «Βασιλειάδα», συγκρότημα με ευαγή Ιδρύματα, όπως φτωχοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο, ξενοδοχείο και νοσοκομείο κ.ά., όπου βρήκαν τροφή και περίθαλψη χιλιάδες πάσχοντες κάθε ηλικίας, γένους και φυλής.

Ο Μέγας Βασίλειος έχει πλούσιο και σημαντικό συγγραφικό έργο. Τα κυριότερα έργα του είναι οι 9 ομιλίες στην Εξαήμερο, ομιλίες στους Ψαλμούς, πολλές και διάφορες άλλες ομιλίες, ασκητικά έργα και επιστολές. Εκτός των άλλων έργων του, έγραψε και Θεία Λειτουργία, που, μετά την επικράτηση αυτής της συντομότερης του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου, τελείται 10 φορές το χρόνο: την 1η Ιανουαρίου (όπου γιορτάζεται και η μνήμη του), τις πρώτες πέντε Κυριακές της Μ. Τεσσαρακοστής, τις παραμονές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων, την Μ. Πέμπτη και το Μ. Σάββατο.

Στα πενήντα του χρόνια ο Μέγας Βασίλειος, εξαιτίας της ασθενικής κράσεώς του και της αυστηρής ασκητικής ζωής του (ορισμένες πηγές λένε από βαριά αρρώστια του ήπατος ή των νεφρών), την 1η Ιανουαρίου του 378 μ.Χ. ή κατ' άλλους το 379 με 380 μ.Χ., εγκαταλείπει το φθαρτό και μάταιο αυτό κόσμο, αφήνοντας παρακαταθήκη και Ιερή κληρονομιά στην ανθρωπότητα ένα τεράστιο πνευματικό έργο.

πυγή: www.saint.gr 

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

Α Λ Ε Ξ Ι Ο Σ

Ἐπίσκοπος  καί  Μητροπολίτης

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικαίας

Πρός

Τόν ἱερό κλῆρο καί τό φιλόχριστο λαό

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«Κύριε ὁ Θεός ἡμῶν, ἐλθέτω ἐφ’ ἡμᾶς ἡ Βασιλεία Σου,

βασιλεία ἀγάπης, χρηστότητος, δικαιοσύνης καί εἰρήνης»

                                                                                                         (Εὐχή τῆς Δοξολογίας)

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί ἀδελφοί,

Μόλις πρίν λίγες ὧρες ὑποδεχθήκαμε τό νέο ἔτος. Παντοειδεῖς λάμψεις  καί φωτιστικά κατασκευάσματα ξεπετάχτηκαν πρός τόν οὐρανό, γιά νά τονίσουν τήν ἀλλαγή τοῦ χρόνου. Ὡστόσο τό ἐρώτημα εἶναι σοβαρό: Τί πραγματικά ζητοῦμε ἀπό τό Θεό γιά τό νέο αὐτό ἔτος; 

Νά κυριαρχήσει ἡ  ἀ γ ά π η   καί   ἡ   ε ἰ ρ ή ν η  στόν κόσμο, σέ μιά ἐποχή πολέμων καί ἀναστατώσεων, σέ μία ἐποχή πού τά ἐργοστάσια παραγωγῆς πολεμικοῦ ὑλικοῦ θέλουν νά πουλήσουν τά προϊόντα τους ἀγνοώντας τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη. Ἔτσι, καί ὅπου στή γῆ δέν ὑπάρχει πρόβλημα, γίνεται ἀγώνας νά δημιουργηθεῖ. Ἀναβιώνουν θρησκευτικά καί ἐθνικιστικά μίση καί κάθε μέρα χύνεται αἷμα ἀθώων ἀνθρώπων σέ πολλά μέρη τοῦ κόσμου. Φιλήσυχοι ἄνθρωποι ἐγκαταλείπουν ἑστίες πατρογονικές καί οἱ μετακινήσεις τῶν προσφύγων θέτουν σέ κίνδυνο ζωῆς τούς ἴδιους, μέ δεκάδες νεκρούς κάθε τόσο, καί βέβαια δημιουργοῦν δυσεπίλυτα προβλήματα στίς χῶρες ὑποδοχῆς.

Ζητοῦμε  χ ρ η σ τ ό τ η τ α , σέ ἕνα κόσμο ὅπου ἡ σεμνότητα δείχνει νά ἔχει ἐγκαταλειφθεῖ, καί κάποτε θά ἀναζητεῖται μόνο στά λεξικά. Οἱ νέοι μας, στήν πλειονότητά τους, μιλοῦν μέ ἄσχημο τρόπο, θεωρώντας τό ἦθος, τήν εὐπρέπεια καί τήν κοσμιότητα σάν ξεπερασμένες ἐπιλογές.

Ζητοῦμε καί  δ ι κ α ι ο σ ύ ν η  σέ μιά κοινωνία  ὅπου βασιλεύει ἡ ἀνισότητα καί οἱ ἴσες εὐκαιρίες ἐξαγγέλλονται πομπωδῶς, ἀλλά σπάνια τηροῦνται. Ὅλοι γνωρίζουν ὅτι χωρίς ὑποστήριγμα οἱ ὅποιες ἱκανότητες παραμερίζονται ἤ καί εἰρωνεύονται. Κάπως ἔτσι φτάσαμε στήν παροῦσα κρίση, ἡ ὁποία συνεχίζεται γιά πολύ χρόνο, γιατί ἐπιμένουν οἱ ἁρμόδιοι νά μήν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ οἰκονομική κρίση εἶναι ἀπόρροια τῆς ἠθικῆς κρίσης, πού προηγήθηκε.  Μιλᾶνε ἀστόχαστα γιά στόχους καί ἀριθμούς, παραβλέποντας ἀξίες καί ἰδανικά.

Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,

     Ὡς Πνευματικός Πατέρας καί Ποιμενάρχης, στήν ἔναρξη τῆς νέας χρονιᾶς, παρακαλῶ καί προτρέπω τούς γονεῖς νά εἴσαστε κοντά στά παιδιά σας˙ νά συζητᾶτε μαζί τους˙ νά τά στέλνετε τακτικά στήν Ἐκκλησία γιά νά μετέχουν στή Θεία Λατρεία καί νά ἀκοῦνε τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ μας. Ἐμεῖς δέ ἀπό τή δική μας πλευρά παλεύουμε καθημερινά νά ἀμβλύνουμε τίς ἀντιθέσεις ἀναζητώντας τρόφιμα, φάρμακα, χρήματα γιά νά θεραπεύσουμε διακριτικά τίς ἀνάγκες τῶν συνανθρώπων μας καί μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ προσπαθοῦμε νά ἀνθίσει τό χαμόγελο στά χείλη ὅλων καί προπάντων τῆς νεολαίας μας, πού πραγματικά πλήττεται περισσότερο ἀπ’ ὅλους.   Ἀφετηρία στόν ἀγώνα μας τίθεται ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ, μεγαλύτερη ἀπό κάθε πρόσκομμα.

 Συνειδητοποιοῦμε ὁλοένα καί περισσότερο ὅτι ἡ εἰρήνη τοῦ κόσμου ἀφορμᾶται ἀπό τή σχέση μας μέ τό Θεό, ἀπό τήν ἐσωτερική εἰρήνη, πού ἀγκαλιάζει τόν κόσμο καί στηρίζει τήν εἰρηνική συνύπαρξη στήν οἰκογένεια, στή γειτονιά, στήν ἐργασία, σέ ὅλο τόν κόσμο. Χωρίς νά ἀγνοοῦμε τά προβλήματα, ἄς ἐνστερνισθοῦμε σέ τούτη τή χρονική καμπή τή διαβεβαίωση τοῦ Κυρίου:   «Μείζων ὁ ἐν ὑμῖν ἤ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ» (Α΄ Ἰω. 4, 4) δηλαδή μεγαλύτερος εἶναι ὁ Θεός πού βρίσκεται μέσα μας παρά ὁ διάβολος πού ἐνεργεῖ μέσα στόν ἀμετανόητο κόσμο.

Εὐλογημένο τό νέο ἔτος. Χαρούμενο καί εἰρηνικό.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ὁ Νικαίας Ἀ λ έ ξ ι ο ς

Χριστούγεννα στην Ενορία μας.

Με κατάνυξη και λαμπρότητα εορτάστηκε και εφέτος στην ενορία μας η Μητρόπολις των εορτών, τα Χριστούγεννα. Αχάραγα ακόμα, οι ευλαβείς χριστιανοί της ενορίας μας βρέθηκαν στον ολοφώτεινο ναό, για να προσφέρουν κλήρος και λαός, τις δοξολογίες στον Κύριο ο οποίος έρχεται ανάμεσα μας για να γίνει ο Νέος Αδάμ ο οποίος φέρνει την σωτηρία μας. Ως άλλη ποιμένες και μάγοι προσφέραμε  δώρα στο Θείο Βρέφος την  αγάπη και την ευχαριστία μας για τις πλούσιες δωρεές που όλοι μας γευόμαστε μέσα στην ζωή μας.

Μέσα σε έναν ασφυκτικά γεμάτο ναό, παρακολουθήσαμε τον Χριστουγεννιάτικο Όρθρο και την Θεία Λειτουργία χαρακτηριστικό της οποίας ήταν η προσέλευση  σχεδόν όλου του εκκλησιάσματος στο Ποτήριο της Ζωής και κυρίως νέων ανθρώπων.

Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα. Ευχόμαστε σε όλους να μας αξιώσει ο Κύριος και του χρόνου να εορτάσουμε την Θεία Του Γέννα. 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ κ.κ ΑΛΕΞΙΟΥ

 

Α Λ Ε Ξ Ι Ο Σ

Ἐπίσκοπος  καί  Μητροπολίτης

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικαίας

Πρός

Τόν ἱερό κλῆρο καί τό φιλόχριστο λαό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

               

«Σήμερον Θεός ἐπί γῆς παραγέγονε

 καί ἄνθρωπος εἰς οὐρανούς ἀναβέβηκε»

                                                                                      (Ἰδιόμελον τῆς Λιτῆς)

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί ἀδελφοί,
    

        «Σᾶς ἀναγγέλλω ἕνα μήνυμα μεγάλης χαρᾶς· ὅτι σήμερα γεννήθηκε ὁ Σωτήρας μας. Θά Τόν ἀναγνωρίσετε ὡς βρέφος σπαργανωμένο μέσα σέ μιά φάτνη» (Λουκ. 2΄,10). Μέ αὐτά τά λόγια, ὁ οὐράνιος Ἄγγελος ἀνακοίνωσε στούς πτωχούς Ποιμένες τῆς Βηθλεέμ, τή Γέννηση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐκείνη τή Μεγάλη νύχτα τῶν Χριστουγέννων. Αὐτά τά ἴδια λόγια, ἠχοῦν καί σήμερα στήν ἀνθρωπότητα, σέ ὅλα τά πλάτη καί μήκη τῆς γῆς. Αὐτό τό ἴδιο μήνυμα μεταφέρεται σέ λαούς ἐμπόλεμους, σέ χῶρες πού μαστίζονται ἀπό ἀσθένειες, σέ καταδιωγμένους καί σέ πρόσφυγες ἀδελφούς μας, πού προσπαθοῦν νά γλιτώσουν τήν οἰκογένειά τους ἀπό τήν ἐπέλαση ἡμιαγρίων συνανθρώπων τους.

    Τό χαρμόσυνο μήνυμα τῶν Χριστουγέννων μεταφέρεται στήν κάθε οἰκογένεια πού ὑποφέρει ἀπό τήν ἀνέχεια, τήν ἀνεργία, τήν ἀδίστακτη ἐκμετάλλευση τῶν ἰσχυρῶν, τήν ἀναλγησία τῶν διαφόρων μηχανισμῶν, πού μιλᾶνε μέ ψυχρότητα γιά ἀριθμούς καί στατιστικές, παραβλέποντας ἤ καί ἀγνοώντας ὅτι πίσω ἀπό τά ὅποια νούμερα ὑπάρχουν ἀνθρώπινες ὑπάρξεις πού ἀγωνίζονται νά κρατηθοῦν στή ζωή καί νά συντηρήσουν τό σπιτικό τους. Τό μήνυμα αὐτό μεταφέρεται καί πρός τή νεολαία μας, πρός ἐκείνους τούς φερέλπιδες νέους μας, πού ἐνῶ χαίρονται τίς ἐπιτυχίες τους στό στίβο τῆς γνώσης καί τῆς ἐπιστήμης, διαπιστώνουν στή συνέχεια ὅτι δέν ὑπάρχει γι’ αὐτούς χῶρος ἐδῶ στήν πατρίδα, καί ξενιτεύονται νά δοκιμάσουν ἀλλοῦ τίς ἱκανότητές τους, νά προσφέρουν, νά καταξιώσουν τήν ὕπαρξή τους ἁπλά νά ζήσουν. Συνειρμικά πᾶμε στό «οὐκ  ἦν τόπος ἐν τῷ καταλύματι» (Λουκᾶ 2, 7).

     Φτωχός καί ταπεινός καί ἀνυπεράσπιστος σαρκώνεται ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, μέ μοναδικό σκοπό τή σωτηρία μας. Κατέβηκε γιά νά μᾶς ἀνεβάσει, ἦλθε γιά νά μᾶς τραβήξει κοντά Του, ταπεινώθηκε γιά νά μᾶς ἀνυψώσει, γιά νά μᾶς ἐπαναφέρει στήν ἀρχαία πατρίδα, γιά νά μᾶς στολίσει μέ τό ἀρχαῖον κάλλος. Ὁ Νεογέννητος Ἰησοῦς Χριστός δέ ντρέπεται γιά τή φτώχεια Του. Ἐδῶ δέν ὑπάρχει ἀρχοντικό, ἀλλά εὐτελής Φάτνη σέ ταπεινό Σπήλαιο. Οὔτε προετοιμασίες γίνονται, οὔτε θερμάστρες ἀνάβουν˙ τά χνῶτα τῶν ἀλόγων ἀρκοῦν. Ὄντως ὑψηλό δίδαγμα ἁπλότητος καί ταπείνωσης γιά ὅλους μας.

Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,

    Ὁ Χριστός ταπεινώνεται καί σαρκώνεται γιά μᾶς, γιά τή σωτηρία μας. Ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεση ἀνταπόκρισή μας. Τοῦτο σημαίνει συνειδητοποίηση ὅτι τά ἐπίγεια, εἶναι ἐφήμερα καί παροδικά. Καί ἀκόμη, ὅπως Ἐκεῖνος «ἐπτώχευσε γιά ἐμᾶς, ἐνῶ ἦταν πλούσιος», μᾶς καλεῖ «νά πλουτίσουμε ἐμεῖς μέ τήν δική Του πτωχεία» (Β΄ Κορ. 8, 9). Νά πλουτίσουμε ἀπό τή δική Του Θεότητα, ἀπό τούς εὔχυμους καρπούς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καί, ἐπίσης, νά ζητήσουμε συγχώρηση ἀπό τό Πανάγιο Βρέφος, γιά λάθη καί  ἀστοχίες μας, γιά τόν ὑπερτονισμό τοῦ «ἐγώ μας» στίς διαπροσωπικές  μας σχέσεις.  Ἄς μή μείνει μετέωρο τό μήνυμα τοῦ Οὐρανοῦ. Ἡ δήλωση «εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαράν μεγάλην» (Λουκ. 2, 10) σημαίνει ἀστείρευτη εὐλογία καί κρουνούς θείας στοργῆς, πού ἀφοροῦν σέ μᾶς, στή δική μας οἰκογένεια, στήν πατρίδα μας, στόν κόσμο ὅλο. Προϋπόθεση νά δείξουμε τήν ἀγάπη μας στόν Νεογέννητο Ἰησοῦ μέ τή μίμησή μας. Μόνο μέ αὐτή μας τήν ἐπιλογή θά νιώσουμε τή «Μεγάλη Χαρά» τῶν Χριστουγέννων.

Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ὁ Νικαίας Ἀ λ έ ξ ι ο ς

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Αγίου Δωδεκαημέρου

Διανομή βοήθειας στους πάσχοντες ενορίτες αδελφούς μας

Λίγες ημέρες πριν την εορτή των Χριστουγέννων και όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η διανομή δεμάτων με είδη διατροφής, στους καθημερινά συτιζόμενους αδελφούς μας από το γεύμα αγάπης της ενορίας μας, καθώς επίσης και έκτακτα σε άλλους ενδεείς ενορίτες μας. Συνολικά διατέθηκαν πάνω από 200 δέματα τα οποία περιείχαν κρέας, ζυμαρικά, όσπρια, λάδι, ζάχαρη, καφέ, γλυκίσματα για τα παιδιά κ.α. 

Θέλουμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας στην Τράπεζα Τροφίμων, η οποία καθ' όλο τον χρόνο μας βοηθά σημαντικά με την παροχή τροφίμων, καθώς επίσης και τους ενορίτες μας οι οποίοι από το υστέρημά τους διέθεσαν κάτι από την αγάπη τους για την ανακούφιση των αδελφών μας που έχουν ανάγκη. 

Το έργο αυτό όμως δεν σταματά εδώ, ούτε γίνεται απλά για τις ημέρες. Είναι διαρκής αγώνας 12 μήνες, 365 ημέρες σε μία περιοχή με την ανεργία στα υψηλότερα επίπεδα στην Αττική, και την αδυναμία πολλών αδελφών μας να γίνεται εμφανείς ακόμα και στα απολύτως απαραίτητα. 

Ενημερώνουμε δε ότι την Δευτέρα 22 και Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2014 στο Πνευματικό Κέντρο της Μητροπόλεως Νικαίας, περί τις 3000 οικογένειες από την μητροπολιτική μας περιφέρεια που απαρτίζεται από τους δήμους Νικαίας, Αγίας Βαρβάρας, Αιγάλεω, Κορυδαλλού, Χαϊδαρίου, Περάματος και Κερατσινίου, θα λάβουν δέματα με τρόφιμα και άλλα χρήσιμα είδη από τα χέρια του Πνευματικού μας Πατέρα Σεβ. Μητροπολίτου Νικαίας κ. ΑΛΕΞΙΟΥ.